صفدر صانعى

403

نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )

غافث ، خدالت « 1 » تركيب شيميايى : اعضاى مختلف اين گياه داراى تانن ، مواد رزينى ، اسانس ، اينوين و نوعى ماده تلخ به نام اوپاتورين « 2 » در سال ( 1828 ) است بعلاوه دو نوع ساپونين با اثر مدر و معرق توسط R . Collbert در سال 1916 از آن به دست آمده است . اوپاتوزين ، ماده‌اى است تلخ و گزنده كه به صورت گرد و سفيد رنگ از اعضاى مختلف اين گياه و گونه‌هاى ديگر آن به دست آمد . در آب و الكل نيز حل مىگردد . تاريخچه : استفاده‌هاى درمانى از اعضاى اين گياه ، به زمان‌هاى خيلى قديم ارتباط پيدا نمىكند زيرا در كتب قديمه ، هيچ‌گونه اشاره‌اى از آن به عمل نيامده است . نخستين‌بار در سال 1543 ، دانشمند گياه‌شناسى به نام L . Fuche اعضاى هوايى گياه را به صورت خشك شده در عطارىهاى آن زمان كه گياهان دارويى مىفروختند تحت نام Eupatonium پيدا نمود . بعدا اين بررسى ادامه پيدا كرد و معلوم شد كه در مراكز داروفروشى كشورهاى مختلف نيز تحت همين نام ، در معرض استفاده مردم قرار مىگيرد . بعضى از دانشمندان ديگر نيز مانند Boch ( در سال 1572 ) اعلام داشته‌اند كه حيوانات مجروح مانند آهو از اين گياه منحصرا آن هم در بعضى نواحى براى درمان خود استفاده مىكردند . فقط در بعضى از كتب دارويى چنين منعكس است كه قدمت درمانى اين گياه به زمان Tournefort دانشمند گياه‌شناسى قرن 13 ميلادى مىرسد و حتى چنين ذكر گرديده است كه از آن استفاده‌هاى درمانى مختلف نيز به عمل آمده است . بررسىهاى علمى حتى در زمان حاضر نيز در مورد اين گياه ، به نحوى كه آن را در رديف انواع دارويى شناخته شده قرار دهد ، به عمل نيامده و فقط با توجه به خصوصيات و شهرت‌هاى درمانى گياه است كه مصرف آن در بعضى نواحى ، به منظور درمان بيمارىها بين مردم رايج گرديده است . گل گندم « 3 » تركيب شيميايى : گل‌هاى اين گياه مدر است و از آن در آب آوردن انساج مخصوصا در استقساء استفاده به عمل مىآيد بعلاوه در سرماخوردگى ، جهت رفع سرفه و در بيمارىهاى سينه به كار

--> ( 1 ) - Eupatorium Cannabinum ( 2 ) - Eupaturine ( 3 ) - Gentaurca Cyanu